ดอยเต่า ล่องแพไปกับแพพรประเสริฐ เขื่อนภูมิพล-ดอยเต่า เชียงใหม่


                    ดอยเต่าเป็นอำเภอเล็กๆ อยู่ใน จ.เชียงใหม่ ซึ่งเป็นอ่างเก็บน้ำอ่างสุดท้ายถ้านับจาก เขื่อนภูมิพลเขตจังหวัดตาก ซึ่งมีระยะทางจากเขื่อนภูมิพลถึงอำเภอดอยเต่า จังหวัดเชียงใหม่ เป็นระยะทาง 170 กิโลเมตร ดอยเต่าเป็นชุมชนขนาดใหญ่ มีผู้คนอาศัยจำนวนมาก ต่อมาทางการบอกว่าจะมีการสร้างเขื่อนภูมิพล จังหวัดตาก และน้ำจะไหล่เอ่อขึ้นมาท่วมที่ที่อาศัยอยู่ ต้องอพยพย้ายผู้คนออกไปอยู่ในที่ๆทางการจัดให้ ซึ่งก็แยกย้ายกันไปแต่ละหมู่บ้านในปัจจุบัน โดยเราสามารถหาดูประวัติได้ตามภาพวาดในวัดต่างๆที่มีการถ่ายทอดเรื่องราวความเป็นมา และบรรยากาศเก่าๆครั้งสมัยเป็นชุมชนดั้งเดิม “ทะเลสาบดอยเต่า“หนึ่งสิ่งที่เราภูมิใจนำเสนอ เพราะที่นั้นมีทิวทัศน์ที่สวยงาม และกิจกรรมมากมาย เช่น ล่องแพ นั่งเรือรอบเกาะ จับปลา ดูวิถึชีวิตผู้คน

มีตำนานและคำบอกเล่าสืบต่อกันมาว่า สมัยพุทธกาล พระพุทธเจ้าได้เสด็จจาริกเทศนาสั่งสอนเผยแผ่พระธรรมไปตามท้องที่ต่างๆ จนได้เสด็จมาถึงดินแดนแห่งนี้ (ท้องที่อำเภอดอยเต่า) และประทับแรมสั่งสอนประชาชน ณ สถานที่ที่เป็นเนินเล็กๆ ภายใต้ร่มไม้ใหญ่อากาศเย็นสบาย ซึ่งไม่ห่างไกลจากหมู่บ้านมากนัก เมื่อประชากรทราบข่าวต่างก็มีความปีติยินดีเป็นล้นพ้น ก็ได้เตรียมภัตตาหารมาถวาย เมื่อพระพุทธเจ้าทรงรับบิณฑบาต แล้วสังเกตเห็นว่าสิ่งของที่ประชากรนำมาถวายนั้น มี “มะเต้า” (แตงโม) มากกว่าสิ่งของอื่นใด พระพุทธองค์จึงทรงทำนายและตรัสกับประชากรที่นำของมาถวายว่า “ดูกร ท่านทั้งหลายดินแดนแห่งนี้อุดมด้วยพืชพันธุ์ ธัญญาหาร ต่อไปภายหน้าจะเจริญรุ่งเรืองเป็นบ้านเมืองและขอตั้งชื่อสถานที่แห่งนี้ว่า “ดอนเต้า” (ดอนคือเนินเล็ก ๆ เต้า คือมะเต้า หรือแตงโม คำว่าดอนเต้า เรียกขานกันมาตั้งแต่บัดนั้น นาน ๆ เข้าก็เรียกเพื้ยนไปเป็น “ดอยเต่า” จนปัจจุบันนี้และชื่อดอยเต่าก็เป็นหมู่บ้านหนึ่งของตำบลดอยเต่า เป็นหมู่บ้านดั้งเดิมมีประชาชนอาศัยอยู่หนาแน่น)พระพุทธองค์ยังทรงทำนายต่อไปอีก ว่าดินแดนแห่งนี้มีแม่น้ำสายใหญ่ไหลผ่านสองฝั่งแม่น้ำอุดมสมบูรณ์ดี ในกาลข้างหน้าจะมีเหตุการณ์เปลี่ยนแปลงไป ผู้คนที่อยู่ริมสองฝั่งแม่น้ำนี้จะถูกรบกวน น้ำจะไหลกลับเพราะจะมีพญานาคตัวใหญ่มาขวางกั้นลำน้ำแห่งนี้ และจะมีสำเภาเงิน สำเภาทองวิ่งขึ้นล่องเป็นประจำ กาลนั้นดินแดนแห่งนี้จะเป็นดินแดนที่เจริญรุ่งเรืองในแคว้นนี้ ถ้าวิเคราะห์คำทำนายจะเห็นว่าเมื่อมีการสร้างเขื่อนภูมิพลที่อำเภอสามเงาจังหวัดตาก ปิดกั้นแม่น้ำปิง ทำให้เกิดเป็นแหล่งน้ำขนาดใหญ่บริเวณเหนือเขื่อนขึ้นมาก จนถึงอำเภอฮอดประชาชนมีถิ่นฐานอยู่เดิมสองฝั่งแม่น้ำปิง ต้องอพยพหนีน้ำท่วมเข้ามาอยู่ในบริเวณที่ดินจัดสรรของนิคมสร้างตนเองเขื่อนภูมิพล จึงเกิดชุมชนอย่างหนาแน่น บริเวณอ่างเก็บน้ำอุดมไปด้วยปลานานาชนิด ประชาชนบางกลุ่มบางหมู่ได้ยึดอาชีพจับปลาขาย มีการสัญจรไปมาติดต่อกันโดยทางเรือ กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงแห่งหนี่ง มีความเจริญขึ้นเรื่อย ๆ มาสมดังคำทำนายที่พระพุทธองค์ทรงทำนายไว้